Book Name : तत्वचिन्तामणि प्रकाशः Author : Shri. Gangea Editor : Mahamahopadhyaya Professor N.S. Ramanuja Tatacharya Published by : Professor S.B. Raghunathacharya, VC, RSVP, Tirupati Year of Publishing : 1999 Project Name : Development of Tagged Corpora for Sanskrit (DTCS) CIIL Project Center : DEPARTMENT OF SANSKRIT STUDIES, SCHOOL OF HUMANITIES, UNIVERSITY OF HYDERABAD Typed by : एम्. वी. ए. एस. बालाजी Proofcheck by : एम्. वी. ए. एस. बालाजी Sandhi Splitted by : शिवानन्द शुक्ल Sandhichecked by : शिवानन्द शुक्ल Sandhi Matched by : शिवानन्द शुक्ल अथ विरुद्धप्रकरणम् सयोगादीति। १.संयोगादिविशेषसाध्यक इत्यर्थः। किं तु साध्यासामनाधिकरणेति। साध्यवैयधिकरण्यावच्छेदकावच्छिन्नसाभावव्याप्य इत्यर्थः। अन्यथेति। तत्राधिकरणद्वैरूप्यात्तेनैवोपपत्तेरित्यर्थः। F.N.१.संयोगविशेष-ख २.द्वैरूप्याभावायेनोपय तिरित्यर्थः--ख कस्यचिन्मतं निरस्यति --न चेति। अत्र २.व्यभिचारव्यावृत्तेन रूपेणानुमित्यप्रतिबन्धकत्वात्। तद्भेदानुपपत्तितादवस्थयमित्यपि द्रष्टव्यम्। F.N.२.व्यभिचारिव्यावृत्तत्वेन-ग अस्तु तावदिति। वस्तुतोऽनैकान्तिकसामान्यज्ञानं प्रतिबन्धकमेव न, विरोध्यविषयकत्वात्। किं तु विपक्षवृत्तित्वादिज्ञानमेव। तथा च तदन्तर्भाव आवश्यक इति भावः। तथानुपन्यासादिति। नीलबहिर्भावेन धूमवत्त्वानुपन्यासादित्यर्थः। अन्यथेति। तथैवोपन्यासे तदसमभिव्याहृतनीलस्य ३.निराकाङ्क्षत्वादनन्वये अपार्थकत्वादित्यर्थः। साध्यानवगतेति। साध्याप्रमितसहचार इत्यर्थः। तेन गोत्वाश्वत्वयोः सहचारभ्रमे नाव्याप्तिः। विपक्षेति। साध्याभावसहचरितत्वमात्रविषयतयैव प्रतिबन्धकत्वेविशिष्टविषयत्वेनातथात्वे तेन रूपेणान हेत्वाभासत्वमिति भावः। ननु वह्निविरुद्धत्वभ्रमदशायाधूमेऽतिव्याप्तिरित्यनुशयेनाह--तत्प्रमापकत्व चेति। साध्याभावेति। साध्याभावव्याप्यत्वेन तत्प्रमापकत्वं ग्राह्यम्। तथा च तत्संबन्धबुद्धिरावश्यिकी। अन्यथा तत्प्रमापकत्वग्रहस्यापि विरोध्यविषयतया अप्रतिबन्धकत्वापातादिति भावः। एतेन साध्याभावव्याप्यत्वादौ व्यर्थविशेषणत्वादिना दूषिते साध्यवदन्योन्याभावव्याप्यत्वद्वितीयंलक्षणामनूद्य दूषयति----नापीति। F.N.१.व्याप्यत्वेनैव--ख --- साध्यव्यापकेति। नन्वेतस्य ज्ञानं न व्याप्तिधीप्रतिबन्धकम्। हेत्वभावस्य हि साध्यव्यापकत्वं तद्विन्निष्ठात्यन्ताभावाप्रतियोगित्वम्। न चैतद्विषयकबुद्धौ साध्यसामानाधिकरण्यविरोधीं कोऽप्यर्थः २.परुस्फुरति, ३.ग्राह्याभावासंस्पर्शात्, अतथाभूतस्य ज्ञानस्याप्रतिबन्धकत्वात्, अन्यथातिप्रसङ्गादिति चेत----न। सकलसाध्याधिकरणनिष्ठाभावप्रतियोगित्वस्य विवक्षितत्वात्। सर्वस्मिन् साध्याधिकरणे हेतुविरह इति ज्ञानं च हेतौ साध्यसामानाधिकरण्यधीविरोध्येव। साध्याधिकरणे हेतोर्ग्राह्यतया तद्विरहस्य ग्राह्यविरहरूपत्वात्। अभावपदं प्रतियोगिव्यधिकरणाभावपरम्। तेनायं वृक्षो द्रव्यम्। एतत्कपिसंयोगित्वात् इत्यत्र नातिव्यप्तिः। तथा अयमाकाशवान् द्रव्यत्वादित्यत्र इदमव्यापकम्। तत्र साध्याधिकरणाप्रसिद्धेः। न च तदलक्ष्यमेवेति वाच्यम्। साध्ये हेतुसामानाधिकरण्याभावग्रहस्य व्याप्तिधीप्रतिबन्धकत्वेन तद्विषयस्यापि ५.हेत्वाभासत्वौचित्यात्। तत्र च तस्य सत्त्वात्। न च हेतुसामानाधिकरण्याभाव एव सकलविरुद्धव्यापकत्वात् [स]हेत्वाभासतोपाधिरस्त्विति वाच्यम्। ६.अस्याकाशादिविरुद्धाव्यापकत्वात् ७.साध्यसामानाधिकरण्याभावरय दूषकतावीजस्य तत्रापि संभवादिति चेत्--न। सर्वेषामेव ८. विरुद्धोपाधित्वात् विरोधित्वाविशेषेण विनिगमकाभावाच्च। न च हेत्वाभासाधिक्यम्। F.N. १.अन्वये इति पाठान्तरम्। २.स्फुरति-ख ३.ग्राह्यभावास्फुरणात्-ख ४.विरोध्येव-क ५.हेत्वाभासताप्रयोजकतौचित्यात्-ख ६.अस्याप्याका-क ७.साध्ये हेतो च सामाना--ख ८.विरुद्धोपाधित्वम् विरुद्धत्वा--ख सामानाधिकरण्ये साध्यहेतुप्रतियोगकत्वधीविरोधिधीविषयत्वेन ()सर्वोपाधीनेकीकृत्य--------